فاطمه ابراهیمی

یادداشت روزانه|بی‌نام

چه نامی روی این متن تکه‌پاره بگذارم؟ بی‌نام می‌گذارمش.

فکر کنم تیتر را باید عوض کنم چیزهایی که فکر نمی‌کردم بتوانم تحمل کنم؛ این تیتر بهتری است

من شاید با کارمندی متخصص نشده باشم-که تا حدودی شده‌ام و نسبت به امور مختلف دید پیداکرده‌ام- اما

من هم همیشه دوست داشتم به جای اندوه بی‌‌علت، شادی بی‌علتی در قلبم می‌داشتم.

امسال هم یک سررسید جیبی خریدم و هررزوم را در آن خلاصه می‌کنم.

تمریناتی را که در این کارگاه پیشنهاد می‌دهم، از قبل خودم تجربه کرده و به تاثیر مثبتی که در خودشناسی و توسعه‌فردی دارند ایمان دارم.

بخاطر خوانش نصفه و نیمه کتاب‌ها خودم را از آغازیدن کتابی تازه محروم نمی‌کنم.

رابین ویلیامز کاش در زندگی واقعی خودکشی نمی‌کرد- به آقای کیتینگ نمی‌آمد خودش را دستی‌دستی از زندگی محروم کند.

همیشه روز تولد از بزرگترین و مهم‌ترین اتفاقات تاریخ هر آدمی است

می‌نویسم و این‌طوری است که می‌توانم شیرۀ زندگی را بمکم؛ و جادوی نوشتن است که به من می‌فهماند شیره‌های زندگی کجا هستند.